23 Nisan 2012 Pazartesi

Gurbette Trabzonsporluluk

    Gurbette Trabzonsporluluk çok farklıdır.Taraftarın duyduğu özlem apayrıdır.Trabzon'da yaşayan insanlar gibi değildir.2 haftada bir maça gidemez onlar.Bekleyişleri çok uzundur çok.Duydukları özlem tarif edilemez, onların yerinde olmak istemez insan.Ama kaderimiz bu derler, isyan etmeyip ilk gün ki gibi severler ve desteklerle takımlarını.




      Ağızlarında hep Trabzonspor vardır.Hiç eksik etmezler, her cümlede bir Trabzon kelimesi mutlaka geçer.Yaşayış amaçları olmuştur takım, hayata tutundukları daldır onlar için Trabzonspor.Dualarında hiç eksik etmezler, kimisinin babası ağır hastadir, hayati tehlikesi vardır ama o yine Trabzonspor'u eksik etmez, babası gözlerini açsında takımı görsün der.Öyle mutlu olsun der hep içinden.Öyle dua eder...

      Gurbette takımı desteklemek apayrıdır.Gün sayarlar takımı görmek için.Kimisi vardır; Avrupa kupasında yaşadığı şehrin takımıyla aynı gruba düşsünde Trabzonspor buraya gelsin, takımımı burada göreyim diye dua eder.Öyle ki duası kabul olur, yaşadığı şehrin takımı ile aynı gruptadır Trabzonspor.Ondan sonra da gün sayar, 2 ay öncesinden başlar gün saymaya, aynı askerler gibi şafak tutar.Takımı gelir, kamp yaptığı otelin önünde bekler usulca, futbolcuları görmek onlar ile fotoğraf çekilmek için can atar.




     Trabzonspor kendi ülkesinde kamp mı yapacak ? Orada yaşayan Trabzonspor taraftarından mutlusu yoktur dünyada.Çünkü takımı yılda bir iki kez görme imkanı vardır.Bunu kaçırır mı hiç ? Takım maç mı yapacak yaşadığı yerde, ne yapar eder takımın ineceği hava alanı ve saatini öğrenir,kilometrelerce uzaklıktan gelir yerinde karşılar takımı.Böyle mutlu olur gurbette ki taraftar.Öyle hazırlar kendini.Maç günü gelir, hayatında yaşayamayacağı anlardır o anlar öyle destekler takımı.

    Biletleri günler öncesinden tüketir gurbette ki insan.Sabahleyin erkenden kalkar bilgisayar başında biletini alır.Bu şansı kaybeder mi hiç ? Sabahlara kadar uyuyamaz, tuttuğu takım yanına geliyor, hayatının anlamı olan takımı görecek.Uyku tutar mı hiç ? 




   Bir özlemdir gurbette ki taraftar için Trabzonspor.Hayatın anlamıdır onun için.duvarlarında hep o renkler vardır.Bordo - Mavi dir, hayat onun için.Başka renk bilmez onlar.Aklı fikri hep Trabzonspordur.Onunla üzülür, onunla mutlu olur, tüm duyguları onun sayesinde yaşar.
  
  Trabzon'da yaşayan taraftar ile farkı budur aslında.Düşüneceği varı yoğu Trabzonspordur.Uzaktır ona ama kaderi budur.Bilincindedir her şey, unutamayacağı anları hafızasına yer edinir.

        Peki siz ? Gurbetteki taraftarın yerinde olmak ister misiniz ? 

15 Nisan 2012 Pazar

Ceset Var Ruh Yok

   Hafta ici 120 dakika futbol oynayan takima karsi sahaya cikiyorsun, buna onceden cok iyi hazirlanmalisin, oncelikle kazanmayi istemelisin, kazanmaya icten inanmalisin, yemin etmelisin ...
  Sahada silik bir takim, mac oynamayi istemeyen, karsi takima cokca pozisyon veren, organize hucum edemeyen bir takim gorduk bugun, hee birde Ruhsuz bir takim !
  Takim olarak kaybettik bugun, hemde tek bir pozisyon bularak, organize olamadiktan sonra, bireysel sansimizi denesekte fayda etmedi, edemezde.Deplasmanda geriden gelip yendigimiz Besiktas macina bakin, ne kadar istekli ve arzuluyduk, tek sutlari gol olmustu, o macta cesedimizde vardi ruhumuzda !
  Galibiyete inanmadiktan sonra, zaferi hedeflemedikten sonra hicbir basari elde edemezsiniz ! Tarihte ornekleri gorulmustur bunlarin.
  Simdi gelipte hocaya sovmek, futbolcuya hakaret etmeninde neresi dogru ? Ayni takim bizi zaman zaman sevindirdi, zaman zamanda uzdu...Takim olarak kaybettik, herkes suclu, gunah keciside aramayalim...
  Ruhsuz bir Trabzonspor'da hic cekilmiyor, goze gelen hos futbol yok, futbolcu isteksiz, bedenen sahada ama kalben ortalikta kendinden eser yok...
  Bu aksamdan ders almistir diye dusunuyorum takim.Onumuzde ki maclarda daha istekli cikarlar sahaya diye umuyorum, taraftari uzmemek icin ellerinden gelen gayret ve cabayi gorucegimize inanmaliyiz.. 
  Son olarakta, sinirlerinizin gerilip, uzuldugunuz, hakaret ettiginiz, bazilarinin ileri gidip kufur ettigi oyuncularin, tuttugunuz takim icin mucadele ettigini, sizi sevindirenlerinde onlar oldugunu unutmayin !

3 Nisan 2012 Salı

Taraf Degil Taraftar Olmak

  Ayni renklere asigiz, ayni takim icin atar kalbimiz her zaman, ama insan kendi dusuncelerine karsit bir dusunce gorunce karsisinda bu duygulari unutuyor birden.

 Ofkeyle, hiddetleniyor insan, Trabzonspor'u dusunmuyor o anda, karsisindaki insanla ayni takimi destekledigini unutuyor, saldiriyor karsiya, kendi dusuncesini savunuyor, bunun kime faydasi var ?

  Statta yanyana takimini destekledigi, tezahurat ettigi kisiye, kendi dusuncesine zit birsey ifade ettiginde basliyor kavga, kufur, hakaret...

  Takimi desteklemek yerine, ayni renklere gonul verdigi insana taraf oluyor...Karadeniz insani biraz da boyle, cabuk sinirlenen sabirsiz insanlariz, agzimizdan cikana dikkat etmiyoruz bazi zamanlar, buda kotu sonuclar dogurabiliyor.

 Ofkemizi kontrol edemiyoruz, agzimiza gelenleri soyluyoruz karsimizdakine, o anda dusunmuyoruz biz kimiz ? Ayni takimin taraftariyiz, ama birbirimize saldiriyoruz !

 Ne zaman ogrenecegiz, Taraf Degil Taraftar Olmayi ? ...